Ik wens voor 2018 een jaar reces voor alle politici!
dec
19

Ik wens voor 2018 een jaar reces voor alle politici!

Het wordt bedenkelijk, maar onderweg van huis naar kantoor kan ik inmiddels twee keer het radionieuws beluisteren. Dat was 19 jaar geleden anders want toen deed ik minder dan een half uur over dat ritje. Inmiddels hebben de Provincie, de Tweede Kamer en verschillende Ministers die zich bezig houden met infrastructuur, zich over mijn parcours gebogen. Wellicht wordt vanaf 2023 een start gemaakt met de verbreding van de A58. Kortom, er zit schot in de zaak...

Met dat radionieuws dwarrelde bij mij ook het bericht binnen dat D66 het voorstel wil verdedigen dat het MBO-onderwijs wordt gewijzigd. Het doel van de voorstellen is dat er beter onderwijs komt waarmee leraren worden ontlast. “Subliem”, zult u denken, maar mijn Mieke zal er bij zuchten. Zij is met veel passie en betrokkenheid docente Dierverzorging en Paraveterinair voor mbo’ers. Haar overstap naar het onderwijs vond ruim een jaar geleden plaats. Zij is sindsdien meer dan bovengemiddeld tijd kwijt aan lesvoorbereiding en het steeds weer aanpassen van de lesstof aan wederom een nieuw onderwijsplan of nieuwe lesmethodiek. Dat kost klauwen met tijd wat betreft voorbereidingen, vergaderen daarover etc. Als je dan toch de werklast wilt verlichten, verdient ook dat de aandacht in het belang van alle docenten.

Eenzelfde effect zie ik regelmatig optreden als het gaat om allerlei nieuwe wet- en regelgeving. Die wordt op het vlak van omgevingsrecht, milieu- en bouwrecht samengevoegd, maar ook is de wet- en regelgeving betreffende zorgverlening gereorganiseerd. Evenmin onvermeld mogen de nagenoeg jaarlijkse wijzigingen van de belastingwetgeving zijn. Vaak is de drijfveer decentralisatie, vereenvoudiging, al dan niet in combinatie met kostenbesparing. Op de achtergrond lijkt wel eens te spelen dat iedere politicus zich onsterfelijk waant als bedenker van een of ander nieuw wetje of regeltje.

Ik vraag me af of politiek Nederland zich realiseert dat iedere nieuwe wet of regel een heleboel ongemak en kosten teweeg brengt. Die moet immers worden uitgelegd, begrepen, geïmplementeerd, worden doordacht, uitgewerkt etc. Naar aanleiding van ingrijpende wetswijzigingen moeten organisaties soms volledig opnieuw worden gereorganiseerd of ingericht en daarvoor moeten mensen worden opgeleid en/of omgeschoold. Denk bijvoorbeeld maar eens aan de decentralisatie vanwege de Wet Maatschappelijke Ondersteuning waarmee menig gemeentelijk apparaat nog steeds worstelt. Bij nieuwe wetgeving moet in een wat later stadium vaak ook de rechter tot aan de Hoge Raad toe zich uitspreken over de reikwijdte van concrete bepalingen. Kortom, iedere wetswijziging brengt op allerlei vlak een hele hoop gedoe teweeg met een onmetelijk prijskaartje.

Als ik denk aan vereenvoudiging van wetgeving en daarbij aansluitende kostenbesparing, wens ik eigenlijk dat gedurende vele jaren wetten niet veranderen. Het gevolg zou zijn dat daarmee rust, gewenning en ervaring optreden. Die leiden tot duidelijkheid en uiteindelijk vloeit daaruit voort dat de dagelijkse toepassing wordt ingebed in een vast patroon van denken en praktisch werken. De frequentie dat concrete wettelijke bepalingen bij de rechter getoetst moeten worden, zal dan eveneens afnemen. Vandaar dat mijn wens voor 2018 een jaar reces voor alle politici is.
Dat is toch lief of niet…