Eigen recepten met een enorm fiscaal voordeel
jul
31

Eigen recepten met een enorm fiscaal voordeel

De BBQ maakte op veel adressen overuren vanwege de mooie zonnige dagen. Menig stukje half gecremeerde kip werd zwart geblakerd als culinair hoogstandje gepresenteerd. Met een wijntje erbij –en wellicht nog enkele-  kun je dergelijke bloopers wel verhullen. Door dergelijk creatief “gepionier” zijn er overigens soms mooie recepten ontstaan. Een beroemd voorbeeld is het recept van mayonaise. De successtory daarvan begon omdat een kok geen room kon vinden en daarvoor in de plaats ei met olie ging mixen. Deze creatieve vondst is inmiddels “onbeschermd”. Dat geldt niet voor een heleboel andere “ontdekkingen”. Bij Starbucks gaat het bijvoorbeeld om een recept vanwege het speciaal roosteren van koffiebonen. Ik kieper regelmatig wat extra briketten op de BBQ want je weet maar nooit of ik dat recept kan overtreffen.

Bij Starbucks, maar ook bij andere firma’s, worden de exploitatierechten van unieke recepten juridisch overgedragen aan een aparte rechtspersoon. Hetzelfde doen artiesten die wereldhits weten te componeren ten aanzien van hun auteursrechten. Zij dragen de exploitatie van dat auteursrecht over aan een aparte rechtspersoon. Die rechtspersonen worden als houder van dat exploitatierecht voor ieder gebruik daarvan betaald. Dus bijvoorbeeld voor iedere kop koffie of voor iedere keer dat een wereldhit wordt gedraaid, worden er enkele centen bijgeschreven op de bankrekening van een dergelijke rechtspersoon. Het vraagt weinig belevingsvermogen om te kunnen bedenken dat het saldo van die bankrekening als een raket omhoog schiet, als het gaat om veel gekochte producten of om populaire muziek.

Fiscaal worden dergelijke recepten pas echt lucratief zodra de rechtspersonen die dergelijke rechten in bezit hebben, zich vestigen en aangestuurd worden in belastingparadijzen. Er zijn een heleboel oorden op de wereld waar het niet alleen dagelijks weer is om te BBQ’en, maar waar het ook fiscaal zeer aantrekkelijk is. Een heleboel bedrijven –en vaak ingefluisterd door hun belastingadviseurs- verplaatsen de rechtspersonen die de houders zijn van hun recepten, licenties of auteursrechten naar staten met een fiscaal voordelig stelsel. Daar worden dan de geïncasseerde vergoedingen van het gebruik van recepten etc. tegen een laag belastingtarief belast. Elders op de wereld worden dezelfde vergoedingen tegen een hoger belastingtarief als kosten in aftrek gebracht. Zo wordt met een juridisch correcte structuur gebruik gemaakt van de verschillen in belastingstelsels. Uiteraard dient er altijd sprake te zijn van een gedegen en integere handelswijze op juridisch en fiscaal vlak, die aansluit bij de werkelijke gang van zaken. Vanwege deze fiscale mogelijkheden zijn er in Nederland een massa rechtspersonen gevestigd met een Nederlandse leiding, maar die hun roots in het buitenland hebben.

Een heleboel nationale belastingdiensten voelen zich bestolen als zij vaststellen dat er met een dergelijke structuur veel geld naar andere staten vloeit. Om dat te voorkomen heeft de Nederlandse Belastingdienst in het verleden aan behoorlijk wat internationaal opererende concerns voordelige fiscale regelingen voorgesteld. Inmiddels wordt een aantal van die regelingen vanuit Europees perspectief aangemerkt als ongeoorloofde staatsteun, die leidt tot concurrentievervalsing. Europese lidstaten is dat niet toegestaan. Echter als individu mag je wel bij de BBQ of met een wijntje een nieuw receptje bedenken met wellicht een fiscaal sausje…